Mama is ziek geweest. Flinke buikgriep. Alles wat erin ging kwam er weer uit. Mama was zo slap en lamlendig dat oma kwam helpen.
Mama was erg misselijk en dat is erg lastig, want tja.. dat gevoel kent mama nog wel van de eerste 3 maanden van de zwangerschap.
Dit keer was jij er om me gezelschap te houden. Hoewel dat niet altijd fijn is als je misselijk bent, want je walst echt door mijn hele buik heen. Draaien, schoppen, nog meer draaien, met je handjes zwaaien. Je kan er wat van.
Maar nu merkt mama dat je toch wel wat minder ruimte begint te krijgen. Je beweegt wat minder soepel. Je trappen worden pijnlijker, want je kan niet meer zomaar in het wilde weg schoppen. Je wordt ook echt groter en ligt vaker met je hoofdje naar beneden. Ik voel dan je voetjes in mijn ribben, wordt je een voetballertje of een turnster? Je kan iig goed bewegen :D
Geen opmerkingen:
Een reactie posten