Hier boven waren we trouwens in Broek in Waterland, waar we begonnen met de tocht.
Via allerlei weilanden, bruggetjes, tunneltjes, kerken en andere torens en andere plaatsen waar ik de naam niet van weet (vraag maar aan Fenna, die weet het wel) kwamen we bij de boten aan. We gingen naar een eiland varen. Erg leuk, want je kon buiten kijken naar het spetterende water. Dat moest ik even zien natuurlijk.
Aangekomen op het eilandje was ik er wel een beetje klaar mee hoor dat fietsen. Krijg zo'n houten kont van dat zitje! Maar een beetje met de pootjes in het water maakte de dag weer goed, hoewel het was wel erg KOUD!!
Twijfel, twijfel, twijfel, moet ik nou wel gaan of blijf ik staan?
Uiteindelijk toch de stoute schoenen uitgetrokken en een stapje gewaagd en daarna wilde ik natuurlijk niet meer weg ;)Ohja, daarna hebben we nog een rondje over het eilandje gefietst. Allemaal houten huisjes en allemaal mensen die in de weg lopen omdat ze staan te luisteren naar één of ander raar mens dat niet eens normaal kan praten!
Dit omaatje hield geloof ik ook niet zo van hordes mensen op haar eilandje. Ze reed luid en doorlopend (of eigenlijk doorfietsend) bellend door de hordes mensen. Geinig vrouwtje :)
