vrijdag 19 december 2008

donderdag 18 december 2008

Vakantie!

Mama heeft vakantie. Dat betekent voor jou: extra tijd om te groeien! Ga je gang kleine uk, groei maar goed!

Ondertussen moet mama weer een stapje terug doen, en dat is nu de uitgesproken tijd. Mijn buik werkt niet echt mee. Het is een zeurend gevoel rond de baarmoeder en ik krijg af en toe harde buiken en het gekke is dat dat vooral het geval is op het moment dat ik net even rust neem. Eens overleggen met de verloskundige over het hoe en wat.

zondag 7 december 2008

Papa weet het ook :)

Dat je kan schoppen :) Nu kunnen papa en mama samen genieten van jou. Jeej!

17 weken

donderdag 4 december 2008

Zwemmerdezwem

Vandaag zijn we bij de verloskundige geweest. Mama, Fenna en jij. Met mama is het allemaal goed, bloeddruk prima, bloeduitslagen waren ook hartstikke goed. En jij groeit goed :) Je hartslag klinkt luid en duidelijk en ik vertelde de verloskundige dat je lekker beweeglijk was, nou dat heeft ze gemerkt :D Het moment dat ze de doptone op mijn buik zette was je het er niet mee eens en schopte je hihi. Daarna zwom je gauw weg, op zoek naar een veilig plekje. Helaas voor jou, en gelukkig voor mama kon de verloskundige je hartje wel weer terugvinden. Nou, zei de verloskundige, inderdaad een beweeglijk kindje.

Fijn, je doet het dus goed! Knapperd!

woensdag 26 november 2008

Mama moet eraan geloven :(

De fysio raadde aan om te minderen met werk. De klachten die ik heb: de pijn in mijn onderrug, last van mijn heupen, billen, ed. hebben te maken met bekkenpijn. Of het nu echt bekkeninstabiliteit is, is nog niet feitelijk uitgesproken, maar dat maakt het niet minder vervelend. De fysio vond het iig nodig dat ik de middagen eraf zou halen. Dat betekent voor mij dat ik de maandagochtend, dinsdagochtend en woensdagochtend nog werk. Het heeft best wel even wat moeite gekost om dit te besluiten, want een advies is een advies en wat wil ik daarmee. Maar gezien de consequenties, kies ik toch voor mijn lichaam, ons toekomstige kindje en onze lieve schat die nu al ronddartelt. Alles wat ik doe is zwaar, maar nu beter te doen, omdat ik minder werk (wat inhoudt dat ik veel moet staan, lopen, bukken, etc., want ja, kleuters zijn nou eenmaal niet zo groot). Gelukkig zijn mijn collega's erg meelevend en is mijn duo een superschat die met liefde die middagen overneemt, dus komt het allemaal wel goed. Maar het gevoel van spijbelen wil nog niet helemaal weggaan.

vrijdag 21 november 2008